studio omstand

Hoe beleef je de ruimte om je heen?
Wat zijn de kenmerken van een publieke ruimte en hoe wordt deze ruimte ingericht? Wie bepaalt dat eigenlijk? Wat zijn de menselijke verhoudingen tot dit onderwerp en hoe kan je daar invloed op uitoefenen? Dát is het onderliggend thema van de tentoonstelling Purple Sky and Blue Waves. De kunstenaars in deze tentoonstelling kiezen allen nadrukkelijk voor het medium film of video om in te werken. Ze zijn, ieder op volstrekt eigen wijze, nauw betrokken bij omgevingen: politieke, sociale, openbare, maatschappelijke, culturele, natuurlijke, etc. Ze stellen daarbij vragen over hun eigen identiteit, de eigen dagelijkse omgeving, omgevingen die verboden zijn of creëren juist eigen omgevingen.

Purple Sky and Blue Waves is onderdeel van de serie Cluster Bubble, een jaarlijks terugkerende reeks groepstentoonstellingen waarin telkens een medium uit de beeldende kunst onder de aandacht wordt gebracht. Schilderkunst bijvoorbeeld in 2019 of beeldhouw- en installatiekunst in 2021. Het doel van deze reeks is in ieder geval dat de werken elkaar versterken. Vandaar ook de naam Cluster Bubble, een verwijzing naar verbinding en onderlinge samenhang. Cluster Bubble 2022 met de titel Purple Sky and Blue Waves, is gericht op video, nieuwe media, video-installaties en filmwerken. In de tentoonstelling worden presentaties getoond die variëren van abstracte en verzamelde lichtbeelden, registraties van performances, kunstfilms, stop-motion producties, documentaire film en video-installaties. Rode draad in deze tentoonstelling, waarin al deze filmwerken zich manifesteren, is het publieke domein en de menselijke verhouding daartoe.
Hoe je je omgeving beleeft en ervaart en welk gedrag daar bij hoort is erg afhankelijk van je mentale gesteldheid en ook van wáár je je bevindt, in wat voor soort ruimte. Waar deze voor wordt gebruikt, hoe deze is ingericht en hoe ‘openbaar’ de ruimte is. Het gedrag in de publieke omgeving of de invloed die je uitoefent wordt bepaald door veel factoren. Herken je bijvoorbeeld de situatie en ben je al bekend met de plek, ben je alleen of met een groep? En wat te denken van specifieke plekken die privé ogen maar dat niet zijn, zoals bijvoorbeeld een winkel, een bibliotheek of een tentoonstellingsruimte als Omstand. Dit roept meteen weer nieuwe vragen op: zijn er misschien (onzichtbare) beperkingen om dit soort ruimtes te betreden? Welke dan? Hoe en door wie wordt dat bepaald? Overigens gaat het hier vaak om uiterlijke en fysieke kenmerken van de omgeving. Mentale kenmerken in relatie tot het publiek domein vertellen eerder iets over je houding. En bij onzichtbare beperkingen om ruimtes te betreden denk je al snel aan internet, met YouTube, Instagram of TikTok. Hoe openbaar is dát en welke houding neem je daar aan?
(tekst van Rob Groot Zevert)

 

De deelnemers:
>> Alle foto’s van Django van Ardenne <<


\
Tanja Engelberts

is al jaren bezig om het veranderende Noordzeelandschap van olie- en gasplatforms vast te leggen. In haar artistieke praktijk vraagt ze zich af wat er gebeurt met processen die mensen in gang zetten, maar waarvan ze de consequenties niet zelf meer mee gaan maken. In de expo toonden we de film ‘Decom’ , waar Tanja een ontmantelingswerf voor olieplatforms portretteert. De film is verstoken van mensen. Machines hebben het overgenomen.

 

 


\
Valentina Gal

creëert digitaal geconstrueerde video’s over subculturen die ze het liefst toont in grote video-installaties. Ze neemt de vrijheid om tussen verschillende begrippen en waarheden te schakelen, om op die manier haar eigen ervaringen en gevoelens te delen én die andere wereld te laten zien. In de video- installatie The Spirit is willing, but the Flesh is Furry (2020), worden we opgenomen in de wereld van ‘furry fandom’, de subcultuur waarin mensen zich vaak in levensgrote harige kostuums hullen en een alter ego als furry aannemen.

 

The Spirit is willing, but the Flesh is Furry Video in- stallatie, 10:36 min. Muziek door Joeri Woudstra. Courtesy LIMA Media Art, Amsterdam (2020). In deze video-installatie worden we opgenomen in de wereld van ‘furry fandom’. Een subcultuur waarin mensen een alter ego aannemen als furry (mensen met liefde voor antropomorfe dieren) waarvoor ze zich soms in levensgrote harige kostuums hullen en zo, als ‘fursona’, even ontsnappen uit de alledaagse rea- liteit. De setting van waaruit je haar werk bekijkt, is voor Gal belangrijk en moet een zeker comfort oproepen. Als bezoeker van deze tentoonstelling kan dat vanuit een bed waardoor je zelf in alle ontspanning even kan wegdrijven, net als de fursona’s zelf.

 

\
Bram Kuypers & Lennart de Neef
Het gelegenheidsduo Kuypers & de Neef vormen sinds 2018 een samenwerkingsverband. Ze combineren hierin hun gezamenlijke interesses in landschap en beweging met materialiteit en licht. De video die Kuypers en de Neef bij Omstand lieten zien is een compilatie van opnames voor een project met de meettrein UFM120 van het bedrijf EU-railscout, die ’s nachts speciale treinen laat rijden om de bovenleiding van het Nederlandse spoornetwerk te inspecteren op slijtage. De opnames dienen tevens als oriëntatie voor een vervolgproject over de sublimiteit van het blauwe licht.

De video die Kuypers en de Neef bij Omstand lieten zien is een compilatie van proefopnames voor een project met de meettrein UFM120. Deze speciale trein rijdt, overwegend, ’s nachts om de bovenleiding van het spoor in Nederland te inspecteren op slijtage. Hiervoor maakt de UFM120 gebruik van een krachtige blauwe lazer die verticaal naar boven schijnt. Dit verschijnsel is vanaf grote afstand te zien en aanleiding voor vele meldingen van UFO’s of bovennatuurlijke waarnemingen. Ook Kuypers en de Neef werden op een zomeravond verast door het blauwe schijnsel aan de donkere hemel. Ondanks dat zij de mogelijkheid van een UFO al snel uitsloten, bleek een trein als oorzaak van het licht minstens zo interessant. Het bedrijf EUrailscout, dat de UFM120 opereert, deelde enthousiast de dienst- regeling van de trein. De opnamen in de video zijn gemaakt tijdens nachtelijke achtervolgingen van de UFM120 en dienen als oriëntatie voor een vervolgproject over de (technische) sublimiteit van het blauwe licht.

 

\
Salim Bayri

Zijn kunst bestaat uit een compilatie van objecten en beelden die kunnen worden opgevat als een vorm van ‘opslag’, over van alles wat hem maar opvalt. Zijn films, tekeningen, prints en wearables stimuleren mensen om na te denken over semi-sociale politieke thema’s, die hij op een zacht-absurdistische manier van betekenissen voorziet. Naast deze ‘professionele activiteit’ als beeldend kunstenaar, upload Salim zijn experimenten en lijvige video’s op YouTube met het idee dat ‘waarschijnlijk niemand ernaar zal kijken’. Deze keer stond Omstand erop ze aan haar bezoekers te tonen. De selectie van deze video’s, experimenteel, vaak in niet al te ver doorgedachte ideeën, geven een beeld van de soevereiniteit van de kunstenaar, in een zich steeds verder uitdijend openbaar domein.

 

\
Hans van Houwelingen

onderzoekt in zijn werk de relatie tussen kunst en samenleving, politiek en ideologie. Dit doet hij in de vorm van interventies in de publieke ruimte, films, publicaties, lezingen en tentoonstellingen. In de tentoonstelling Purple Sky and Blue Waves toonden we de documentaire Tussen Blauwe Golven en Groene Corridor, uit 2020.

Fragment uit de documentaire Tussen Blauwe Golven en Groene Corridor, 2020 (H.v.Houwelingen – FullHD 01:14:07). Aanleiding voor deze documentaire was het plan van de gemeente Arnhem om het iconische omgevingskunstwerk Blauwe Golven (1977) van kunstenaar Peter Struycken te slopen en plaats te laten maken voor een park: de Groene Corridor. Houwelingen deed onderzoek naar dit proces samen met ArtezTeam, een groep jonge kunstenaars en kunststudenten van BEAR, de research/vrije kunst afdeling van ArtEZ. Het project groeide uiteindelijk uit in twee jaar durend onderzoek, met honderden uren aan interviews met politici, historici, buurtbewoners, scholen, bedrijven, juristen, erfgoedinstellingen, architecten, kunstinstituten, kunstliefhebbers en kunsthaters. De documentaire moet vooral worden gelezen als een onderzoek naar hoe in Nederland omgegaan wordt met cultureel erfgoed en kunst in de openbare ruimte, impliciet de contouren schetsen van een nieuwe kwetsbare generatie  __ deze jonge kunstenaars van het ArtezTeam__   die zich een weg baant in een gepolitiseerd artistiek klimaat en van het ongrijpbare domein van de openbare ruimte van de stad.

\
Ioanna Mitza

doet onderzoek naar de belichaamde problemen in postkoloniale omgevingen van onder andere migratie, racisme, marginalisering en gendervooroordelen, in relatie tot de gekoesterde ruimte. De openbare ruimte is hiervoor het ideale platform. In haar videoperformances en publieke interventies doet ze onderzoek naar de relatie tussen het menselijk lichaam en zijn omringende ruimte. Mitza vraagt zich af hoe ze elkaar vormen en in hoeverre ze vooraf zijn bepaald? Wie heeft er toegang tot en de keuzevrijheid om in ongeacht welke ruimte te doen of te zijn? Ze zet hiervoor zichzelf in maar ook het publiek dat, gevraagd en ongevraagd, onderdeel wordt van dit openbare beleid.

 

\
Geert Mul

onderzoekt in een stroom van experimentele kunstwerken de poëzie in de taal van nieuwe media: In prints, lichtobjecten, video en interactieve computerinstallaties. In zijn recentere werk onderzoekt Mul de scheidslijnen tussen Mens, Machine en Natuur. Drie categorieën die vanwege hun fysieke kwaliteit de suggestie wekken gescheiden domeinen te zijn. Maar de definities blijken een fundamentele vorm van politiek en worden onder druk zichtbaar en vloeibaar. De relatie tussen mens, machine en natuur worden bemiddeld door cultuur. De noodzaak tot deze bemiddeling valt samen met het moment waarop mens, natuur en machine niet meer langer samenvallen…
In de expo toonden we de immersieve video/audio installatie: Queries in Algorithmic Landscapes. Mul onderzoekt in dit werk uit 2021 het ‘ik’ en ‘de ander’ in de context van technologische media. Mul construeerde verschillende dialogen uit filmtekstvoorbeelden en plaatste ze in door de computer gegenereerde scènes van de natuur: zwevende bladeren, wolken, regen en sneeuw.

   
‘I and the Other’ is een creatief onderzoek van Geert Mul dat zich richt op de wederzijdse relatie tussen de noties van ik, de ander en media. In de immersieve video/audio installatie uit 2021 Queries in Algorithmic Landscapes onderzoekt Mul het ‘ik’ en ‘de ander’ in de context van technologische media. Mul construeerde wederom verschillende dialogen uit de filmtekstvoorbeelden en plaatste ze in door de computer gegenereerde scènes van de natuur: zwevende bladeren, wolken, regen en sneeuw.

 

 

Tentoonstelling: PURPLE SKY AND BLUE WAVES
Een project van Omstand, space for contemporary art, Arnhem (NL)
Voor vragen of contact, mail naar: info@omstand.nl
\
CURATOR Rob Groot Zevert (Omstand)
CONCEPTONTWIKKELING team Omstand: Rob Groot Zevert, Lieven Hendriks en Fenne Saedt
TEKST/ eindredactie Rob Groot Zevert
GRAPHIC DESIGN studio Corine van der Wal
Productie Team: Omstand en Ivo Rodriques
© 2022 Omstand, Arnhem, NL

gerelateerde kunstenaars Purple Sky and Blue Waves