Jitka onderzoekt hoe mensen en landschappen elkaar beïnvloeden en hoe die relatie voortdurend verandert. Ze is vooral geïnteresseerd in hoe mensen, vaak op unieke wijze, samenleven met hun omgeving. Zelf is ze opgegroeid op het platteland, waar het leven sterk verbonden is met de natuur. Daar is werken met je handen, zoals het bewerken en verzorgen van de aarde, niet alleen een manier om te overleven, maar ook een manier van leven. Voor Jitka staat dit in scherp contrast met het snelle leven in de stad en de virtuele wereld. Die tegenstelling tussen de oude en de nieuwe wereld is een belangrijk thema in haar werk. In haar werk reageert ze daarom op specifieke plekken en op wat daar gebeurt. Daarbij voelt ze zich vaak aangetrokken tot dingen die juist niet in het middelpunt staan van de belangstelling, maar zich juist aan de rand bevinden. Kleine, subtiele gebaren en gebeurtenissen die iets vertellen over gewone situaties. Met onverwachte ingrepen, spelletjes of een vleugje absurditeit legt ze op deze manier verborgen verhalen of gewoontes van een plek bloot. Verhalen spelen daarbij sowieso een belangrijke rol. Ze verzamelt ze, en vertelt ze dan opnieuw door zichzelf er onderdeel van uit te laten maken en maakt er zo nieuwe verhalen van. Daarmee haalt ze de vanzelfsprekendheid uit deze verhalen en dus uit het dagelijks leven, waardoor mensen plots anders naar dat gewone alledaagse leven kijken.
Tijdens haar studie lag de focus op tekenen, schilderen en keramiek. Later zette ze deze technieken in als bouwstenen voor grotere installaties. Na haar afstuderen begon ze schilderijen en objecten in de openbare ruimte te plaatsen. Dat groeide uit tot kleine ingrepen en acties op locatie – een aanpak die inmiddels centraal staat in haar werk. Het afgelopen jaar heeft ze haar praktijk uitgebreid met video en collage.
Werk van Jitka Králová in de tentoonstelling
Filmstills from: “Great grandfathers Glasshouse” – Single video 00:18:06 (loop)
