Sterre Fermin is in haar werk op zoek naar grenzen en spanningen: tussen lichaam en omgeving, natuur en het door de-mens-gemaakte. Dat begon al op de academie toen ze regelmatig de oude scheepswerf in Arnhem bezocht waar haar fascinatie voor verwering en erosie werd aangewakkerd en ze roestige overblijfselen van de scheepswerf begon te verzamelen. Gefascineerd door roest en corrosie ontdekte ze dat dit harde materiaal in feite constant in beweging is. Roest leeft – het verandert van kleur, valt uit elkaar, en soms zelfs weer groeien. Dit levende aspect van roest maakte dat ze het verlangen kreeg om dichterbij dit materiaal te komen – om zelf een roest-lichaam te worden. Ze liet sporen van haar lichaam achter in klei en metaal, en verwerkte deze vervolgens tot objecten. Die fascinatie voor verweerde objecten en het verlangen er lichamelijk deel van uit te maken, is nog steeds een rode draad in haar werk. Het resulteert in levendige installaties. Werk waar men deel wordt van haar belevingswereld.
Het laatste jaar is ze regelmatig verhuisd. Na een aantal verhuizingen is ze beelden en materiaal gaan verzamelen van haar nieuwe woonplek om zich te kunnen gronden, in een poging een thuis te creëren. Zo is het thema ‘thuis’ haar praktijk binnengeslopen en onderzoekt ze wat een thuis precies is.
