Josquin van Elburg
Onderzoekt in zijn werk systemen die verbinden. Zijn praktijk balanceert tussen twee uitersten. Aan de ene klant de platonische, harmonieuze wereld van universele waarheden en relaties, uitgedrukt via de Sprezzatura-methode, waarbij het de bedoeling is om complexe taken, stijlvolle outfits of uitdagende handelingen eruit te laten zien alsof ze met ogenschijnlijke nonchalance en moeiteloze elegantie tot stand zijn gekomen. Aan de ander kant werkt hij met het idee van de gefragmenteerde wereld, waarin losse elementen telkens opnieuw en soms bijna wanhopig naar samenhang zoeken.“Ik moedig de kijker aan om niet te vertrouwen op eerste indruk en ideeën en vormen te wantrouwen. Om dit spanningsveld te verbeelden, plaats ik elementen uit de klassieke Griekse kunst, de Renaissance en de modernistische traditie van kunstenaars als Cézanne en Matisse naast filmische referenties uit het werk van regisseurs als Fellini en Antonioni. Door deze invloeden met elkaar te combineren ontstaat een nieuwe visuele taal die zowel harmonieus is als de dissonantie binnen de menselijke ervaring onderzoekt. Vanuit deze visuele taal ontwikkel ik een onderzoek naar de manier waarop wij de wereld verticaal ervaren, beïnvloed door hedendaagse fenomenen als het scrollen op telefoonschermen en het lezen van magazines. In plaats van het traditionele horizontale landschap, verschijnt de wereld als een rechtopstaand figuur. De verticale lijn fungeert hierbij als symbool: als een brug tussen hemel en aarde, een beweging van opstijgen en neerdalen, van verlangen en terugkeer.”
Het imiteren van deze visuele taal uit bijvoorbeeld magazines en strips leidt tot schilderijen die lijken te functioneren als het in kaart brengen van betekenissen en direct lijken aan te sluiten bij van Elburgs wereldbeeld waarin onsamenhangende, warrige en onduidelijk ideeën of woorden toch een logisch geheel met elkaar lijken te vormen. Zo worden snelle ritmes uit muziekgenres van Dembow, Reggaeton en Trap gecombineerd met fragmenten uit de Japanse Kawaii-esthetiek, haute-couture mode en de tradities van de westerse schilderkunst.
“ Mijn werk balanceert tussen afzonderlijke vlakken die elkaar slechts aan de grenzen raken. Binnen deze vlakken ontstaan figuraties, opgebouwd uit beelden die deel uitmaken van een collectief visueel geheugen: abstracte iconen en symbolen die niet naar een talige betekenis verwijzen, maar op meerdere manieren kunnen worden uitgelegd, begrepen of ingevuld. Daarmee open ik voor mezelf een ruimte van onbegrensde mogelijkheden waar ruimte is voor onalledaagse ontmoetingen, nieuwe betekenissen en bijzondere identiteiten en daarmee de kern vormt van mijn poëtisch onderzoek.”
zie ook: https://ronmandos.nl/artist/josquin-van-elburg/
